Technische mededeling 3 – Mailing list

Ik weet het, ik ben een beetje erratic in het posten van nieuwe berichten, het is kwestie van tijd hebben of niet, en iets (hopelijk) interessants beleefd te hebben of niet, en dan zijn er ook de nog altijd frequenter wordende power cuts in Libanon en de ultra-trage internetverbindingen. Vandaar dat ik een Yahoo! group gecreëerd heb, waarvan iedereen lid kan worden die gemaild wil worden als ik nieuwe posts geschreven heb of iets anders aan de blog toevoeg. Zo ga ik zeer binnenkort een aantal van de vele foto’s die ik hier ondertussen al genomen heb online zetten. ‘t Is een kwestie van in Starbucks te geraken – de enige snelle en betrouwbare internetverbinding in Beiroet (waar ik toegang toe heb) maar pervers genoeg ook de enige non-smoking place – zodat ik iets substantieels kan uploaden… Je kan je inschrijven in de groep met een mailtje naar middeninhetoosten-subscribe@yahoogroups.com.

In het huis van de spin en de verwoesting van Dahiyyeh

Bait al-Ankabut – het huis van de spin – is de naam van de speciaal gebouwde constructie waarin Hezbollah een expositie – zeg maar gerust een multimedia-spektakel – heeft opgezet over de nasr al-arab fi harb tammuz, de overwinning van de Arabieren in de juli-oorlog (die de Israeli’s de Second Lebanese War noemen). De spin staat overigens voor Israel. Je komt het gebouw binnen door een lage, nauwe opening in een versterkte muur van zandzakken en de eerste items die je in de spaars verlichte gangen van het ingangsgebouw ziet, zijn nagebouwde bunkers en ondergrondse schuilplaatsen van de Hezbollah-troepen, compleet met voorraden, wapens, munitie en… laptops. Het grootste deel van de uitstekend gedocumenteerde expositie bestaat uit wapens, voertuigen en uitrustingen die zijn buitgemaakt op de IDF, inclusief een Merkava-tank en delen van een neergehaald gevechtsvliegtuig. De algemene opzet is duidelijk triomfalistisch: ‘wij hebben gewonnen, de Israeli’s zijn waardeloze strijders en ondanks al hun spitstechnologische en gesofisticeerde wapentuigen, ondanks alle financiële, militaire en diplomatieke steun van de VS en Groot-Britannië, ondanks de propaganda en leugens in de westerse en arabische media (allemaal uitgebreid geïllustreerd), hebben wij gewonnen, door onze overtuiging, moed, standvastigheid en vooral: omdat wij enkel god vrezen en niet de dood.’ Continue reading “In het huis van de spin en de verwoesting van Dahiyyeh”

Dag 21-23 – Weekendje toerisme en Libanees verkeer

Donderdagmiddag (23 augustus) ga ik Joris Conspiracy afhalen op de luchthaven. Hij houdt een paar weken vakantie in Griekenland en heeft een weekje Beiroet ingelast om me te komen opzoeken. Ik trek een paar dagen uit om met hem het land wat te verkennen. Vrijdagnamiddag vertrekken we naar Sour om een avondje strand mee te pikken, de volgende dag gaan we naar Byblos (of Jbeil, zoals het stadje in het Arabisch genoemd wordt). Byblos – of tenminste het deel rond de haven met de Foenicische ruïnes en de kruisvaardersburcht – is een hallucinante plaats in de Libanese context: een netjes aangelegde toeristische oase met souvenirwinkels, terrasjes en zelfs pleintjes met portretschilders. Het lijkt zo uit de Dolomieten of Bretagne lijkt weggeplukt en hier gedropt. Je vergeet helemaal dat je in een Middenoosters land vol latente en openlijke conflicten bent en waant je in zorgeloos Italië of Frankrijk. We lopen rond in de pseudo-antieke straatjes, bezoeken de kruisvaardersburcht en de Romeinse en Foenicische tempels en amfitheaters en drinken een pintje op het terras van de Fishing Club aan het pittoreske haventje, waar een volledig nep-antiek decor is opgezet – denk Spinal Tap Stonehenge – voor het Byblos International Festival. Continue reading “Dag 21-23 – Weekendje toerisme en Libanees verkeer”

Nasrallah verhuist

De pan-arabische (maar Saudi-gefinancierde) krant Ash-Sharq al-Awsat kondigt aan dat het HQ van Hezbollah, inclusief ‘security compound’, vanuit Dahiyyeh verplaatst zal worden naar een onbekende locatie elders in Libanon ‘tegen de eerste dag van 2009’. De plaats waar dat uitgebreide gebouwencomplex nu staat, zal omgevormd worden tot een openbaar park. Hezbollah is extensieve verbouwingswerken – zeg maar reconstructiewerken – aan het uitvoeren in de zuidelijke shiietische wijken, die vorig jaar gruwelijk gebombardeerd zijn door de IDF in een vruchteloze poging om het command center van Hezbollah uit te schakelen – uiteindelijk zijn ze er zelfs niet in geslaagd om Al-Manar (Hezbollah TV) langer dan een paar uur uit de lucht te halen. Hezbollah legt overigens een volledige media blackout over die verbouwingswerken op aan de pers. De krant vermeldt verder dat ook ‘de kantoren waar Nasrallah bezoekers ontvangt, zullen verplaatst worden naar een locatie die enkel bekend is aan de mensen die instaan voor Nasrallah’s veiligheid’ – alsof zijn verblijfplaats nù algemeen bekend is… Dat kan twee dingen betekenen: ofwel is de Mossad (of een andere partij) erin geslaagd om terug spionnen binnen te smokkelen in de verzetsorganisatie, ofwel zijn de veiligheidsdiensten van Hezbollah daar op de één of andere manier van overtuigd. Of allebei. Of het is een desinformatie-zet van Hezbollah.

In het nieuws 24/8/2007

Iets wat in het buitenland zelden aandacht krijgt, en zelfs hier in Libanon doorgaans op pagina 17 of 18 van de kranten verborgen wordt, zijn de frequente, vaak dodelijke aanslagen, op Syrische gastarbeiders in dit land. Er zijn meer dan een miljoen Syriërs die in Libanon werken, het merendeel als bouwvakker, straatveger en gelijkaardige harde en slechtbetaalde jobs waar de gemiddelde Libanees zijn neus voor ophaalt. Sinds de terugtrekking van de Syrische troepen na de moord op Hariri in 2005 worden zij steeds frequenter het slachtoffer van wat je alleen maar kan omschrijven als racistische aanslagen – gemotiveerd door wraakgevoelens over de lange (1978 tot 2005) en wrede Syrische bezetting natuurlijk, maar onveranderlijk gericht tegen de armste en meest kwetsbare segmenten van de Syrische bevolking, die uiteraard zelf evenveel te lijden heeft onder het schrikbewind van de Syrische mukhabarat (geheime politie/veiligheidsdiensten) als de Libanezen. Een van die aanslagen wordt deze week gemeld in de krant al-Mustaqbal: het gaat om een bomaanslag op een bouwwerf in de Bekaa-vallei waarbij één Syriër gedood werd en drie anderen verwond. (Al-Mustaqbal – ‘De Toekomst’ – is één van de vele persorganen van Saad Hariri’s (de zoon van Rafiq) Future Movement – de man heeft trouwens een zaken- en media-imperium dat niet moet onderdoen voor dat van Berlusconi, niet in omvang, niet in corruptie en niet in censuur van de berichtgeving). De meeste Syrische gastarbeiders leven in containers op de bouwwerven waar ze werken, of in krottenwijken aan de rand van de steden, die in miserie en onbewoonbaarheid niet moeten onderdoen voor de Palestijnse vluchtelingenkampen. Continue reading “In het nieuws 24/8/2007”

Dag 18 – Ain al-Hilweh

Sinds een week of zo logeert in de kamer naast mij Nanendra Krishnamurti, een Brit van Sri Lankese (Tamil) afkomst die in Cambridge als historicus doctoreert, en voor zijn onderzoek al een paar maanden in het Midden-Oosten verblijft (meest recent in Qatar) om oude vossen van de PLO, de Baath en andere Arabische nationalistisch-seculaire organisaties te interviewen over hun strijdbare verleden. Hij komt voortdurend met hoogdravende verhalen af over hoe belangrijk de man wel was die hij vandaag of gisteren is gaan interviewen, en hoeveel contacten op hoog niveau hij wel niet had via zijn Palestijnse vriendin. We dachten hier allemaal dat hij een beetje overdreef en dat het allemaal wel zou loslopen. Maar gisteren vond ik uit dat hij toch niet zo’n opschepper is. Een paar dagen geleden vroeg hij of ik zin had om mee naar Ain al-Hilweh te gaan, waar hij iemand ging interviewen waarvan ik de naam niet verstond (Krishna’s beheersing van het Arabisch is vrij rudimentair, zelfs in vergelijking met die van mij, die ook nog nergens staat), maar die (volgt een vage uitleg) ‘een zeer belangrijk figuur was’. Vermits ik geen plannen had voor die dag, en sowieso nog niet in Ain al-Hilweh of eender welk Palestijns vluchtelingenkamp geweest was, zag ik dat wel zitten. Dus wij dinsdagmorgen de bus op richting Sidon (Saida). Continue reading “Dag 18 – Ain al-Hilweh”

Dag 16 – Bint Jbeil en Frenchbatt

De tweede dag in Sour (Tyre), de vrijdag, spenderen we grotendeels in het huis van Danielle – ik werk aan de editing van mijn reportage voor Radio Centraal, de fotografen zijn druk bezig foto’s in hun laptops te laden en te bewerken. ‘s Namiddags gaan we naar het enige internetcafé in Sour met een ‘snelle’ verbinding – altijd relatief in Libanon, waar nog altijd geen ADSL-lijnen liggen. De grap van het moment is dat iedereen verwacht, nu de legendarisch goed georganiseerde Hezbollah hun eigen telefoonlijnen beginnen te leggen, dat er binnenkort misschien eindelijk ADSL komt in dit land… Ik doe er bijna 2 uur over om mijn mp3 van ocharme 16 meg ge-ftp’t te krijgen, aan 4 à 6 Kb per seconde. De Spanjaarden zijn daarnaast heel de dag aan het proberen om hun contacten in UNIFIL en diverse hulporganisaties ervan te overtuigen ons mee te nemen op een ontmijningsmissie. Ik probeer ondertussen hetzelfde met de Belgische militairen. We stranden allemaal in de VN-bureaucratie. De fotografen proberen een fotoreportage voor hun agentschap Sipa te maken over de ontmijningsoperaties in het zuiden, die behalve door de Belgische, Franse, Chinese en andere UNIFIL-troepen ook door enkele Libanese organisaties en internationale NGO’s zoals Handicap International worden uitgevoerd. Uiteindelijk slagen we er, ironisch genoeg voor een Belg en 3 Spanjaarden, enkel in om door het Franse leger ontvangen te worden… Continue reading “Dag 16 – Bint Jbeil en Frenchbatt”