In het nieuws 15/8/2007

Hoofdpunt van het nieuws in Libanon vandaag: de grote Hezbollah-rally in het toepasselijk genaamde Vlaggenstadion, waarop al-Sayyid (vanop het grote scherm, hij is om begrijpelijke redenen niet meer lijfelijk in het publiek verschenen sinds september 2006) aankondigde dat, ‘als de zionisten een nieuwe oorlog beginnen, iets waar wijzelf geen voorstanders van zijn, ze moeten weten dat ik een kolossale verrassing voor hen heb, één die het aangezicht van de oorlog en van de regio zal veranderen’. Op een andere bijeenkomst in de loop van vorige week had de secretaris-generaal (don’t you love that title) van Hezbollah al aangekondigd dat de groep nu elke plaats in Israel kan bereiken met haar raketten. En de woorden van Nasrallah zijn nooit licht op te vatten, zoals zelfs de Israelische minister van infrastructuur Benjamin Ben-Eliezer toegeeft: ‘Hij is arrogant, maar hij doet wat hij zegt’. In hetzelfde artikel in de Libanese krant an-Nahar zegt Eliezer trouwens nog dat ‘een oorlog op twee fronten met Libanon en Syrië niet uit te sluiten valt’. Israel en Syrië zijn allebei al maandenlang aan het beweren dat ze zelf zeker de andere niet zullen aanvallen – geen gezond teken. Wie zei er weer: ‘Never believe anything until it’s officially denied?’
Tijdens een anderhalf uur durende speech voor de rally in Dahiyeh, waar overigens opvallend veel oranje vlaggen van de met Hezbollah geallieerde maronitische Vrije Patriottische Stroming van generaal Aoun te zien waren, ging Nasrallah vooral in op de oorlog van 2006 – het punt van het festival was dan ook de viering van ‘de goddelijke overwinning’ – Nasr min Allah, of zoals mijn maronitische hotelbaas Zahir hem smalend noemt ‘Nasr min Iran’. Al-Sayyid prees het Libanese verzet en waarschuwde de Israeli’s – én de Amerikanen – dat het hen bij een volgende poging nog slechter zal vergaan dan in 2006. In de loop van vorige week werd in de Libanese pers overigens gerapporteerd dat Hezbollah grote stukken grond aan het opkopen is boven de Litani-rivier, en dus buiten het mandaatgebied van Unifil, maar binnen bereik van Israel (voor hun katyusha’s dan). Dit in het kader van het opbouwen van een tweede frontlinie voor het geval Israel er toch in slaagt op te rukken tot aan de Litani, wat ook in de vorige oorlog hun doel was. The Daily Star voegt eraan toe dat de grootschalige grondopkoop gefinancierd wordt door ‘een rijke Libanese zakenman die zijn fortuin gemaakt heeft met het verhandelen van diamanten uit Sierra Leone’, en die ongetwijfeld ondertussen al op één van de talrijke welgevulde ‘zwarte lijsten’ van de VS zal zijn terechtgekomen. Zoals deze week nog Fatah al-Islam, waarvan de kans toch vrij klein is, zoals Robert Fisk smalend opmerkt, dat ‘the gunmen there have bank accounts on Wall Street or that any have applied for visas to the US.’

Abu Jandal al-Dimashqi, de ‘zelfverklaarde leider van de Syrische islamistische groep ‘Tawhid wa Jihad’, verklaarde gisteren middels een audiotape dat ‘strijders van Fatah al-Islam die ontsnapt zijn uit Nahr al-Bared een terreurcampagne zullen ontketenen in Libanon’. Dezelfde dag kondigde het Libanese leger aan dat ze een ‘sleeper cell’ van F al-I hadden opgerold in Saida (Sidon) die bestond uit twee Libanezen en twee Palestijnen die verschillende aanslagen bekenden en zegden ‘vereerd te zijn om lid te mogen zijn van F al-I’. Ook in het nieuws: een sluipschutter van de groepering heeft een Libanese soldaat gedood, en stafchef van het Libanese leger generaal Suleiman verklaarde ‘dat het leger veel sneller zou kunnen afrekenen met de terroristen als de VS hen betere en gesofisticeerdere wapens zou leveren.’ De VS bewapenen het Libanese leger wel sinds de gevechten in Nahr al-Bared uitgebroken zijn, maar slechts mondjesmaat, uit angst dat de wapens ooit tegen hun dierbare bondgenoten ten zuiden van Libanon gebruikt zouden worden. Suleiman verklaarde overigens ook dat ‘er geen banden zijn tussen F al-I en Syrië’ – dit in sterke tegenspraak tot beweringen van president Siniora eerder deze maand. De uitspraak wordt door analisten beschouwd als een positionering van Suleiman in de komende presidentsverkiezingen dan wel machtsoverdracht aan het leger, in de zin dat hij zich aanvaardbaar wil maken voor Syrië, waarvan verwacht wordt dat het geen anti-syrische president van Libanon zal tolereren. Parlementsvoorzitter Nabih Berry (van de shiietische Amal-beweging en de pro-Syrische oppositie) zal vanaf volgende week besprekingen houden met alle partijen in de hoop een uitweg te vinden uit de politieke impasse zodat de presidentsverkiezingen (in het parlement) van 25 september aanstaande op één of andere zinvolle manier kunnen doorgaan. De president van Libanon moet volgens de grondwet een maroniet zijn, en zowel Aoun als Gemayyel als verschillende anderen, waaronder Boutros Harb, zijn kandidaat. Suleiman, ook een maroniet, schuift zichzelf alsmaar explicieter naar voren als compromiskandidaat (noch oppositie, noch regering), eventueel van een ‘overgangsregering’. Dat is een nauwelijks verhulde dreiging met een coup, of machtsovername door het leger, iets wat de Libanezen zowat als enigen in de Arabische wereld tot nog toe altijd hebben weten te vermijden (behalve even tijdens de burgeroorlog). In zijn speech gisteren (zie voor een ooggetuigeverslag de volgende post) kondigde Nasrallah overigens aan dat hij Berri’s poging tot dialoog voluit steunt en bereid is compromissen te sluiten met de regeringspartijen. Hij betreurde ‘de pogingen van de Amerikanen, de zionisten en sommige Libanese leiders om verdeeldheid te zaaien tussen het Libanese volk’, een nauwelijks verhulde verwijzing naar Druzenleider (en als feodaal grootgrondbezitter erfelijke leider van de zogenaamde ‘Progressieve Socialistische Partij’ – not!) die dit weekend verklaarde dat ‘diegenen van de 14-maart krachten die compromissen willen sluiten met de oppositie verraders zijn (sic) die moreel en politiek geïsoleerd zullen worden’… Om maar even de sfeer te schetsen die hier hangt, en die in de aanloop naar de presidentsverkiezingen nog een stuk meer gespannen dreigt te worden. Na de speech van Nasrallah werden overigens milde rellen gerapporteerd in Beiroet tussen pro- en contra-oppositie-aanhangers die elkaar bevochten met ‘stones and fists’. Het leger greep in en kalmeerde de gemoederen. Het leger heeft overigens eergisterenavond uitgebreide urban warfare oefeningen gehouden in Beiroet, onder andere vlak voor mijn dichtstbijzijnde snackbar waar ik met enkele vrienden zat te eten. Daarvan was de volgende dag geen spoor te bekennen in de pers…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s